گر بدین سان زیست باید پست.
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم.
بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.
گر بدین سان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود
چون کوه
یادگاری جاودانه برتر از بی بقای خاک..............
+ نوشته شده در شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 11:37 توسط سارا |